Omdat ik best geïnteresseerd ben in wetenschap, mateloos geboeid wordt door techniek en zaken als psychologie, kijk ik soms filmpjes van o.a. “de universiteit van Nederland”. Er was een lezing die mij opviel: “Waarom plegen christenen vaker zelfmoord van Joden“. Die lezing maakte me een beetje boos. Ik ben er van overtuigd dat God bestaat en dat Jezus hier op aarde Zijn goddelijke werk heeft gedaan. Maar waarom dan zoveel zelfmoorden? (in het filmpje gaat het vanaf 9:10 over geloofsgemeenschappen)
In de lezing kwam het er op neer dat een goede gemeenschap een veilige basis geeft. De andere kant is dat hij aangeeft dat leven zonder een gemeenschap die op je let, mensen kapot kan maken en in crisis situaties kan drijven tot zelfmoord.
Ik ben al een tijdje met dit onderwerp bezig, en zie steeds meer en meer het belang van een goede relatie met je omgeving: op je werk, in je kerk, op je vereniging, enz. Twee dingen springen er bij mij uit:
- Volgens mij zou ieder mens een gemeenschap moeten hebben. Een mens is gemaakt om samen op te trekken, samen door goed en door slechte tijden te gaan, te vertrouwen op elkaar , soms te helpen en soms geholpen te worden.
- Een gemeenschap moet ook echt een gemeenschap zijn. en daar zijn best voor doen. Dat geldt dus ook voor b.v. een kerk. We moeten niet alleen naar een kerk gaan om daar te luisteren naar de muziek en de preek, maar om God te ontmoeten en om elkaar te ontmoeten. We hebben de taak om elkaar te ontmoeten, bemoedigen en bemoedigd te worden.
Om deze twee punten daadwerkelijk uit te voeren moet je hard werken. Je kan niet afwachten, maar je moet onderdeel willen worden door actief deel te nemen. Het is jou persoonlijke taak om mensen te ontmoeten, jou taak om de gemeenschap positief te benaderen, jou taak om geen verveeldheid te zaaien, maar om eenheid te bevorderen, jou taak om er te zijn voor anderen, maar ook jou taak om op de anderen te leunen als dat nodig is.
Een gemeenschap hoeft echt niet groot te zijn. Sterker nog, ik denk dat als het te groot wordt het moeilijker wordt om een (organisch gereguleerde) gemeenschap te zijn. Grote gemeenschappen kan ook, maar dan moet iedereen heel hard zijn best doen om samen te blijven. Voor sommige mensen is juist een zeer kleine gemeenschap (<10 man) beter, maar het feit blijft: een gemeenschap zou iedereen moeten hebben.
Wij zijn gemaakt om er voor elkaar te zijn. Geluk vind je niet alleen, vind je niet in geld of veel te hard werken. Geluk vind je samen, met elkaar, door lief en leed te delen, door niet naar een gemeenschap te gaan, maar door een actief onderdeel te zijn van de gemeenschap, door soms jezelf aan de kent te zetten en veel te geven en soms jezelf in het midden te zetten en te ontvangen. Want hoe je het ook wend of keert, gemeenschap zijn, dat begint bij jou!