Ik heb het geluk om een deel van mij leven veel om te gaan met tieners. Het is fantastisch om te zien hoe kinderen tieners worden en zo langzaam maar zeker volwassen worden. Soms mag ik dan een stukje met hun leven meelopen en er samen over nadenken wat belangrijke zaken in het leven zijn. Het mooie is dat ze er vervolgens zelf een invulling aan geven, die overigens vaak mooier is dan ik had kunnen bedenken!
Eén van de dingen die ik vanaf het begin zeg tegen tieners is: “ben trots op jezelf” of “weet dat je mooi bent”. Dat laatste is ook altijd waar! We zijn maar heel weinig mensen die ik in mijn leven ben tegen gekomen die niet mooi zijn. Zelfs mensen waar ik in mijn leven tegen aan bots, hebben een hele mooie kant die ik oprecht waardeer!
Ik heb vaak gedacht: kan ik als oprecht christen wel zeggen dat je “trots” moet zijn op jezelf, dat je jezelf OK moet vinden? Is het niet super egoïstisch? Moet je jezelf niet nederig maken voor de ander om zo als Jezus te worden?
Een tijdje geleden viel het (ouderwetse) kwartje. Een combinatie van een boek dat ik lees, een fijn gesprek wat ik met een super mooi persoon had en verhalen uit de bijbel die in mij opkwamen maakte de cirkel rond.
Je leven begin je afhankelijk. Je bent afhankelijk van je ouders of verzorgers. Langzaam kom je los van wat je verzorgers denken dat jij moet zijn. Zeker in de pubertijd komt dit sterk naar voren. Zonder deze tijd leer je jezelf niet kennen (dus pubers: je moet puberen , dus ouders: geniet van een tieners die zichzelf aan het zoeken is…). Uiteindelijk staat er een onafhankelijk, eigen persoon, klaar om de wereld in te gaan. Helaas houdt het in deze maatschappij hier vaak op: “Zorg voor jezelf, niemand anders doet het voor jou” en “Wat jij doet maakt mij niet uit, ik doe wat ik doe”. Het mooie is dat deze onafhankelijkheid betekent dat je op de goede weg zit… het nadeel is: je bent er nog niet. De volgende stap is om, nu je weet wie je bent en waar je voor staat, je jezelf weer afhankelijk te maken van anderen. Samen met andere zorgen dat je iets voor elkaar krijgt. De optelsom van de individuen worden meer waard dan de losse personen, zonder dat dit hoeft te betekenen dat je hierin jezelf verliest. Het mooie is, als ik in de bijbel lees en het leven van Jezus een beetje volg, dat Hij als de mens Jezus ook deze stappen lijkt te hebben doorlopen.
De volgorde van een persoonlijke ontwikkeling, als het gaat om afhankelijkheid, zou je als volgt kunnen zien:
1) Afhankelijkheid:
Je bent afhankelijk van de mensen om je heen in je denken en je gedrag. Niet jij, maar mensen om je heen bepalen wat jij doet. Het voorbeeld van een kind is hierin het duidelijkst. Dit zijn mensen die niet zelf beslissingen nemen, maar hierin altijd een mening en de goedkeuring van anderen zoeken, zonder dat ze zelf weten wat ze willen.
Eigenschap: je kent jezelf nog onvoldoende om jezelf naar buiten te laten komen. Meningen van anderen tellen zwaarder dan jouw eigen mening.
In de Bijbel: Jezus in de tempel, waar Jezus luisterde naar zijn vader en moeder [Luc 2:41-52]
2) Onafhankelijkheid:
Je kunt voor zelf goed bepalen wat je wel en niet goed vind om te doen en weet wie je bent en wat je wilt. Jij bepaald je leven en hebt niemand nodig om je leven vorm te geven. Je komt op het punt dat jij je niet (of niet makkelijk) van je voetstuk laat duwen. Mensen die in jou straatje denken en doen kan je goed mee opschieten. Met mensen die anders denken heb je moeite.
Eigenschap: Je kent jezelf en weet wat je wel en niet wil.
In de Bijbel: Verzoeking in woestijn [Matt 4, Luc 4]; reactie van Jezus op Maria tijdens bruiloft [Joh 2:4]
3) Wederzijdse afhankelijkheid:
Je weet wie je bent en waar je voor staat. Je leeft vanuit je principes en vanuit het goede. Je bent flexibel in het inzetten van deze principes. Het gaat er niet om hoe je zaken voor elkaar krijgt, maar om dat het juiste gebeurt. Je weet dat je, als je het alleen blijft doen, niet alles er uit kan halen. Je kan samen werken met anderen en een win-win situatie creëren. In de samenwerking kan je wat betreft de uitvoering en de vorm mee gaan met de ander. Je principes blijven echter wel staan. Je wordt niet naar beneden gehaald door opmerkingen of gedragingen van anderen, sterker nog, je kan die anders zelfs begrijpen en, als ze daar voor open staan, verder helpen, zonder je persoonlijkheid daarin te verliezen. Je kent je grenzen en kan deze op een Liefdevolle manier houden.
Eigenschap: Je kent jezelf en bent sterk genoeg om de diepere waarde van jezelf te gebruiken in een groep mensen. Hierbij blijf je niet hangen in jou handelen, maar kan je je gedrag aanpassen aan de ander zonder dat je je eigenheid verliest.
In de Bijbel: Voetwassing [Joh 13:3-5]; “Ik noem jullie mijn vrienden” [Joh 15:15]; De kruisiging [joh 19:23-30]
Als je blijft hangen in afhankelijkheid zal jij jezelf niet echt vinden. Met andere samenwerken of andere mensen helpen kan wel, maar je merkt dat het jezelf vaak diep raakt en je aan jezelf gaat twijfelen. Blijf je hangen in onafhankelijkheid, dan zal je merken dat je iets mist. Je idealen en doelen krijg je moeilijk voor elkaar. Er lukt veel, maar er blijft iets binnenin aan je knagen.
Ik ben er van overtuigd dat je door deze fase heen moet, je leer er ontzettend veel van en het maakt je “sterk” (overigens niet sterk zoals de wereld dat ziet). Het zou echter wel een middel moeten zijn om uiteindelijk de wederzijdse afhankelijkheid te bereiken. Met wederzijdse afhankelijkheid zal je ontdekken dat je veel meer vrijheid, vreugde en Liefde zult ervaren en bovendien zijn je idealen realiseerbaar.
Conclusie:
Dus, als je echt er wil zijn voor mensen, oprecht Jezus wil volgen, zal je ook jezelf moeten waarderen. Je zal moeten werken aan je eigen waarde. Door te weten wie je bent, door te weten dat je mooi bent en waardevol bent kan je er ook zijn voor anderen. De zoektocht naar jezelf is dus geen egoïsme, maar de enige manier om er volledig voor anderen te kunnen zijn! Jezelf vinden is een continue proces! Veranderen mag en is goed, zolang je maar dicht bij jezelf blijft!
Ik ben er van overtuigd dat God ons aan elkaar heeft gegeven (Christenen en niet-christenen!). We zijn individuele personen die, door dat we weten dat we belangrijk zijn op onze positie, gewoon om wie ze zijn, meerwaarde leveren aan een groter geheel.
Er is nog veel meer over te zeggen. Zie dit maar als een idee om eens over na te denken!
1 reactie